Basia powiedziała, że czas był spokojny, ja – że brakuje mi gotowania, Basia – że tego, co ugotowałem – Darek zapewne też to polubił.
Brakuje słów Yadzi – to się wysortuje, pracy ze studentami, wizyt w martwym łabędziu – nie wiadomo dlaczego zwanym Old Swanem, bohaterskich wyczynów Darka F. jako kierowcy po dziwnej stronie ulicy i owiec nieskażonych rozumem.
Tak – to był bardzo dobry czas, a owocem była jeszcze lepsza wystawa.
Dariusz Gierdal
Ciekawy eksperyment, odmienne krajobrazy, ludzie, podejście do życia i sztuki. Chwila, by zobaczyć siebie z dystansu i poznać coś nowego, co zazwyczaj było na dystans. Wrażeń, aż nadto! I obrazków w pamięci, nierzadko w połączeniu z fonią (nagrany na uszy dźwięk dzwonów Św. Gillesa). Zielone pola posypane owcami, piękne i trochę mroczne miejsca o nazwach, których nie sposób wymówić i zabytkowe miasta, w które wklejono kolorową współczesność. W sumie – satysfakcjonujący, ponad dziesięciokilowy podręczny bagaż inspiracji.
Małgorzata Rozenau
Walia, kraj otwartych i serdecznych ludzi, srebrnych pejzaży, wilgotnego powietrza. Kraj przesiąknięty kulturą Celtów i językiem elfów (język walijski brzmi jak z planu filmowego Władcy pierścieni).
Warto było zanurzyć się w oczyszczającą przestrzeń utkaną z mgły, historii i ludzkich emocji. Spotkanie innych przyzwyczajeń i odmiennych punktów widzenia na tę samą rzeczywistość to wielka lekcja integracji.
Marek Luzar
W Wrexham można znaleźć kąt dla siebie. Współpracować ze studentami, którzy ci odpowiadają, bez zbędnych deklaracji. To dobry układ. Okolice Wrexham oferują dużo wrażeń, pod warunkiem, że ktoś lubi przyrodę Snowndonii i stare zamki w stylu Stroker’a. Można się elegancko upić – lokalni cenią nowe style na parkiecie i uznają wybryki za powód do lokalnej dumy. Po kilu tygodniach będą wiedzieć o was wszyscy w promieniu 20 mil.
W bibliotece można wypożyczyć do 25 pozycji naraz. Najtańsze piwo jest w pubie akademickim, koło stołówki! Polecam sklep turecki na rynku.
Z Davem (jedynym technicznym na uczelni) trzeba pracować w jego studiu – facet nie wyrabia, nikt by nie wyrobił! Tyle, co do spostrzeżeń naukowych. Generalnie nie miałem jakiś problemów, ani nie siedziałem nikomu na głowie. Osobiście – warto jechać. Strzała!
Krzysztof Krzysztof
Trudno w sześciu zdaniach streścić sześć tygodni – sześć niezwykłych tygodni.
Jechaliśmy do Wrexham z pewnymi wyobrażeniami i planami. Konfrontacja z rzeczywistością Wysp Brytyjskich obnażyła „małość naszej wyobraźni” i – co tu dużo mówić – okazało się, że wszystko to, co wyobrażaliśmy sobie w Polsce, ma się nijak do sytuacji na miejscu.
Niezwykłe było zanurzenie się w całkowitą odmienność – odmienność podejścia do pedagogiki, sztuki, kształcenia artystycznego, odmienność mentalną i obyczajową…
Ale cóż, warto chłonąć „szeroko umysłem” tę inność, poświęcać ludziom swój czas – w stopniu wyższym niż się zakładało – warto patrzeć…, warto się zachwycić, bo Walią można być zachwyconym. I po pierwszym krytycznym zwątpieniu próbować zrozumieć. Bo często okazuje się, że to nasz świat stoi na głowie – a nie ich. Warto wsłuchać się w tamtą rzeczywistość, bo czasem potrafi podpowiedzieć, jak naszą polską codzienność postawić na nogach.
Najtrudniejszy w całym wyjeździe był powrót…
Katarzyna Handzlik, Krzysztof Marek Bąk
Walia, to na pewno cudowne miejsce – warto spróbować. No właśnie, czego?
Warto wypuścić się na dalekie wyprawy, by naszym oczom ukazały się dotąd niespotykane feeryczne krainy kształtów, zapachów, barw.
Ludzie bywaja ułomni w swej naturze, tak jak na całym świecie; za to owieczki prawdziwe, bo – i czarne, i białe.
Art and Design School – labirynt ukrytych talentów, których „trzecie oko” rezydentów strzeże.
Wybaczcie niedosłowność, ukryte sensy zdań. W słowie dosłownym i prostym dodam: „warto było”.
Renata Szułczyńska
powrót