Elżbieta Kuraj

Urodzona w 1956 roku w Sosnowcu. Studia na Wydziale Grafiki w KatowicachmAkademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom z projektowania graficznego pod kierunkiem prof. Stanisława Kluski, aneks z malarstwa w pracowni prof. Jerzego Dudy-Gracza (1982).
Od 1999 roku pracuje w Instytucie Sztuki Wydziału Artystycznego w Cieszynie Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, od 2012 roku na stanowisku profesora. Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki (1983 i 1988).
W latach 1986 – 2015 zorganizowała 55 indywidualnych wystaw malarstwa. Brała udział w ok. 250 wystawach zbiorowych i konkursach, w kraju i za granicą, na których otrzymała 21 nagród i wyróżnień, m.in.: konkursu „Bielska Jesień” w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku Białej, Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie, Biennale Małych Form Malarskich w Toruniu; wielokrotnie w konkursie Praca Roku w Katowicach oraz w konkursie „Muzyka w Malarstwie” w Tychach, w Wystawie Sztuki Artystów Środowiska Śląskiego w Bielsku-Białej oraz w wystawie „Jestem” Śląskiego Środowiska Twórczego w Katowicach.
Poszukiwanie niewiadomego rodzi się z emocji, przeżyć, pasji, w doświadczaniu warsztatu malarskiego. Proces malowania jest aktem wyzwalania energii skumulowanej w strukturze materii malarskiej; jest walką o własny kształt autorski w konfrontacji marzenia z niemocą, ideału, z fizykalnością rzeczy, ducha z materią. W trakcie tego działania zmagają się siły rozproszenia z siłami koncentracji, przypadek z koniecznością. Następuje poszukiwanie równowagi między jawnym a skrytym, namacalnym a niedopowiedzianym.
Warsztat otwarty, eksperymentujący, fascynujący zaskoczeniem jest dla mnie istotnym elementem w doświadczeniu malarskim. Jest terenem sukcesów i niepowodzeń, doświadczeń, ryzyka i zdobywania wiedzy. Fascynują mnie wszystkie eksperymenty wzbogacające płaszczyznę obrazu, odkrywające nowe sposoby nakładania farby, czyniące materię posłusznym tworzywem.