Cykl szklanych, abstrakcyjnych grafik, nawiązujących do natury. Artystka dąży do syntezy i minimalizmu wizualnego, dając odbiorcy przestrzeń do własnych interpretacji.
Fascynacja naturą i dążenie do harmonii stały się wiodącymi punktami w szklanych grafikach Angeliki Zajdlic z cyklu „Płynność skojarzeń, czyli refleksja nad formą i treścią”. Autorka nawiązuje do form występujących w naturze, wyzbywając się potrzeby ich rzeczywistego przedstawienia. Celowa redukcja elementów wiedzie ku elementarności form, a świadome skontrastowanie obłości prowadzi wzrok widza ku ostrzejszym krawędziom. Powstałe w ten sposób prace charakteryzują się unikalną, minimalistyczną estetyką.
Angelika Zajdlic:
Staram się, by moje kompozycje charakteryzowały się uporządkowaniem, a zarazem dynamizmem, by toczyły nieustanny dialog pomiędzy odbiorcą a formą i treścią przedstawienia. Ta kreatywna gra sprawia, iż wynikające z obserwacji i rozlicznych koncepcji interpretacyjnych wnioski składają się na spójną całość przekazu (…). Kształty skontrastowane z jednolitą płaszczyzną tła są tutaj głównymi nośnikami sensu i znaczenia, pełnią dualną funkcję ukrytą nie tylko w warstwie estetycznej, ale również treściowej.
Angelika Zajdlic – urodzona w 1995 roku w Cieszynie, absolwentka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (na kierunkach – Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych oraz Malarstwo i Projekty interdyscyplinarne) oraz na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (kierunku Dyscypliny plastyczne w architekturze), obecnie asystentka w Instytucie Sztuki w Cieszynie w pracowniach witrażu i szkła artystycznego oraz ceramiki artystycznej oraz użytkowej.
Na zdjęciu: Angelika Zajdlic, fot. z archiwum artystki