Elżbieta Jabłońska – NOWE ŻYCIE

Aktualne

Neonowy napis przepłynął statkiem rzecznym z Nakła nad Notecią do Berlina.

Projekcja filmu Elżbiety Jabłońskiej z muzyką na żywo Wojciecha Kotwickiego

Dziesięciometrowy neonowy napis „Nowe Życie” w latach 70. XX wieku oświetlał Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną w Trzeciewcu pod Bydgoszczą. Zapomniany neon w 2005 roku odkryła artystka Elżbieta Jabłońska i nadała mu całkiem nowe, artystyczne, życie. Dzięki pomocy kilku polskich galerii każda litera składająca się z kilku giętych ręcznie rurek została naprawiona i zajaśniała charakterystycznym neonowym blaskiem. Rekonstrukcja warstwy świetlnej, wymiana części elektrycznych i ponowne uruchomienie obiektu nastąpiło w roku 2009. Od tego momentu, neon „Nowe Życie”, już jako projekt artystyczny, ponownie zachwyca, podróżując z miejsca na miejsce i inicjując nowe zdarzenia. Był wielokrotnie eksponowany w przestrzeni publicznej, instytucjach, galeriach i muzeach, głównie polskich, ale też za granicą. Nazwa neonu staje się punktem wyjścia dla wielu działań artystycznych i dyskusji dotyczących tematu zmiany.

Jedną z ważniejszych form prezentacji, była podróż neonu na wystawę „COMMON AF-FAIRS. REVISITING THE VIEWS AWARD – CONTEMPORARY ART FROM POLAND" przygotowaną przez Zachętę Narodową Galerię Sztuki, Deutsche Bank KunstHalle oraz Polnisches Institut Berlin.

Podróż miała miejsce w 2016 roku. Transport pracy odbył się drogą wodną z Nakła nad Notecią do Berlina (częściowo Międzynarodową Drogą Wodną E70) na statku Władysław Łokietek, należącym do Szkoły Żeglugi Śródlądowej w Nakle. W tej niezwykłej sześciodniowej podróży, którą neon przebył zainstalowany na burcie statku, uczestniczyła artystka, która zarejestrowała rejs w formie filmu oraz zdjęć dokumentujących całość przedsięwzięcia.

Filmowa dokumentacja tej podróży zatytułowana „Nowe Życie" stanowi odrębną, autonomiczną formę, która umożliwia publiczności 45-minutową obserwację zmieniającego się krajobrazu, widzianego z perspektywy rzeki. Zarówno obraz autorstwa Elżbiety Jabłońskiej, jak i towarzyszący mu dźwięk w wykonaniu Wojtka Kotwickiego, stanowią spontaniczny, wrażeniowy zapis podróży.

„Biały neon na starej zardzewiałej konstrukcji jest symbolem „zreanimowanej" idei, która doskonale wpisuje się w różne konteksty. Jest również kontynuacją działań związanych z odnajdywaniem treści w rzeczywistości potocznej i przenoszeniem ich w obszar sztuki. Tytułowe Nowe Życie nie musi oznaczać rewolucji, przewrotu, niekoniecznie wiąże się z końcem. Może zdarzyć się wszędzie i o każdej porze. Chodzi o postawienie się w stan gotowości do zmiany, otwarcia na nieznane, poszukiwania nowych rozwiązań dla siebie, ale też dla miejsc, które tracą swoje znaczenie".

                                                                                               Elżbieta Jabłońska, „Nowe Życie”

Film znajduje się w zbiorach Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, posiada także wersję z audiodeskrypcją, która jest niezwykle wnikliwą literacką narracją, dającą odbiorcy możliwość pełniejszego dostrzeżenia szczegółu

 

Elżbieta Jabłońska – artystka urodzona w 1970 roku. W latach 1990-1995 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1996 pracuje w Zakładzie Rysunku UMK w Toruniu. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych. W jej dorobku znajdują się działania długofalowe oparte na współpracy z instytucjami kultury i publicznością (www.nieuzytkisztuki.pl), projekty aktywizujące różne środowiska (Poręcz, Kijów, Ukraina, 2015) oraz próby kuratorskie (Powtarzam je by doścignąć, Muzeum Sztuki, Łódź, 2009). Twórczość Jabłońskiej wpisywana jest często w obręb sztuki feministycznej czy postfeministycznej, choć artystka unika tak jednoznacznego przypisania. Tworzy głównie instalacje, fotografie, performanse oraz działania czasowo-przestrzenne. Wykorzystując i przekształcając popkulturowe stereotypy i klisze kobiecości prowadzi przepełnioną ironią grę z rolami społecznymi przypisanymi kobiecie, a jednocześnie - z mechanizmami instytucji sztuki. Poddaje też refleksji zaangażowanie społeczne artystów (cykl „Pomaganie") oraz bada relacje semantyczne, niepokoi widza nieadekwatnością formy i treści językowego zapisu (neony).
Mieszka i tworzy w Kozielcu.

 
Więcej informacji i zdjęć na stronie internetowej artystki >>